En daar sta je dan op het terrein van Airbus

En daar sta je dan op het terrein van Airbus.

Dinsdag 17 juli, van Hamburg naar Otterndorf over 115 km.

Na een goede nachtrust en een perfect ontbijt heb ik afscheid genomen van de jeugdherberg in Hamburg. Ik moet zeggen daar kan menig hotel een voorbeeld aannemen alles perfect geregeld en een goed gevuld lopend ontbijtbuffet. Zoals ik gisteren meldde heeft het een unieke ligging en heb vanmorgen nog een paar foto’s gemaakt vanaf het balkon met uitzicht op het busstation en het toeristinformatiebureau.

Het was zeker nog 10 kilometer fietsen voordat ik de havens van Hamburg uitwas. Eerst was het de vis afslag die ik voorbij reed en daarna kwam ik uit bij een groot cruiseschip uit Panama. Niet normaal dat zo iets kan varen en blijven drijven. Het is gewoon een compleet dorp.

Ik heb mijn hele route in 5 delen gesplitst zodat het niet teveel geheugen vraagt op mijn navigatie. En dit derde deel moest stoppen bij de ferry die mij aan de andere kant van de Elbe bracht in de haven van Hamburg. En dat gebeurde ook dus ik netjes de boot op en mijn fiets bij de anderen gezet, een kaartje gekocht in de automaat voor 1,60 en bleef bij mijn fiets staan. Een vrouw zijn nog tegen mij, je maakt zeker een grote reis met zoveel bagage. Toen ik aan de andere kant aankwam liet ik eerst iedereen voor want men had haast om naar het werk te gaan blijkbaar. Toen ik mijn fiets uit de ferry haalde had ik al moeite om een trap met een goot daarnaast op te komen. Een behulpzame Engelsman die in een groepje stond te kijken en alle in een net kostuum stonden hielp mijn mee de fiets naar boven te duwen. Daar bij een draaipoort aangekomen gebeurde er niets toen ik mijn kaartje ervoor hield. Een man vroeg aan mij of ik een badge had. Ik denk laat ik het maar even binnen in een kantoortje gaan vragen bij de beveiliging. Deze waren bezig om het groepje Engelsen te voorzien van een badge, dus ik stond klaar met mijn portemonnee. Maar ik dacht hier gaat iets niet goed want ik heb ook niemand terug zien gaan met de ferry. Toen ik aan de beurt was keek de beveiliger mij verbaast aan. Ik zei tegen hem in het Duits dat ik waarschijnlijk iets niet goed had gedaan. Hij zei dat denk ik ook want je bent nu bij het industrieterrein van Airbus, waar vliegtuigen gemaakt worden en je moet nu 3,5 uur wachten want je had de laatste ferry hierheen in de ochtend.
Ik zeg dat zal toch niet waar zijn, hij zei jawel want dit is beveiligd gebied en ik mag je niet doorlaten.

Daar stond ik dat in mijn wielerkleding en een vol bepakte fiets. Een vrouwelijke beveiliger schoot te hulp en zei ik zal kijken of ik je kan vervoeren in ons caddy-busje en dan smokkelen we je wel naar voren zodat de beveiligings-camera’s het niet zien, want anders krijgen we problemen. Maar ik zag al dat gaat niet lukken en inderdaad mijn fiets kon er niet in. Ze zei ik rijd wel naar voeren en loop jij maar met de twee beveiligers mee. Nou daar liep ik dan tussen twee beveiligers in over het terrein van Airbus. De twee zagen er eigenlijk wel de humor van in en de mensen maar kijken naar mij. De ene zei tegen mij. Nu loop je onder de startbaan van Airbus door waar je normaal niet mag komen.
Toen ik eronderdoor was steeg er net een op ik bleef even kijken maar werd meteen aan mijn mauw dat we door moesten lopen en daar niet stil konden blijven staan.
Na 25 minuten kwamen we aan de straatkant uit en voor ik door een draaihek naar buiten werd geloosd heb ik nog vlug een foto van ze gemaakt en ze nog een keer vriendelijk bedank en excuses aangeboden voor het oponthoud. Ze konden er wel om lachen en ik was blij dat ik buiten stond.

Nou daarna mijn route weer opgepakt en het was warm, zeer warm dus veel drinken en onderweg bij mensen thuis gevraagd of ik mijn bidons mocht vullen en dat was geen probleem.
Verder was het goed te doen en kwam ik onderweg verschillende kleine vuurtorens tegen en een opmerkelijke hangbrug die over het water bewoog in plaats van een pontje.

Op het laatst werd ik nog door een bos gestuurd, man wat heb ik toen gevloekt het was al zo warm en dan ook nog eens een keer door los zand, dus regelmatig afstapen en lopen en maar zweten. Maar goed lig nu weer op een uitstekende camping met luxe sanitair en een heerlijke douche en een klein winkeltje met lekker koud bier, dus op naar morgen.

Tot morgen
Pierre