Vrijdag de dertiende....
Door: Pierre van der Linden
Blijf op de hoogte en volg Pierre
13 Juli 2018 | Duitsland, Neuermark-Lübars
Vrijdag de Dertiende……..
Vrijdag 13 juli, Van Sanssouci naar Neuermark-Lübars over 116 km .
Vanmorgen met het zonnetje opgestaan, dus het beloofde een mooie dag te worden. Het mooie was dat ik meteen op de route zat omdat deze ook over de camping terug was.
Dus, het zonnetje, goede temperatuur, de fietspaden zijn goed en wind. Weer wind van voor, maar dat krijg ik wel vaker mee te maken dus..
En dan kijk ik op mijn horloge en zie dat het de dertiende is. Ik denk vrijdag de dertiende in Duitsland. Laat ik toch maar opletten, je weet maar nooit.
Even nog een foto gemaakt van een van de vele meren en weer verder gegaan. Na 24 kilometers gefietst te hebben, hoor ik sirenes en nog meer sirenes. Ik denk dat is niet goed en jawel hoor een verkeersongeluk met twee auto’s. een ziekenauto was er al bij en politie en brandweer. Boven cirkelde een helikopter rond die op de weg wilde landen en meteen werd de weg aan beide zijde afgezet. Na een tijdje te hebben staan kijken werd ik gesommeerd om weer door te fietsen omdat ze zagen dat ik een camera op de fiets had en ze bang waren dat ik opnames zou maken, maar dat had ik al gedaan bij het landen van de helikopter.
Verder was er niet veel te zien onderweg en had ik genoeg aan mij zelf met de wind. Totdat ik door een stuk bos kwam en daar een plateau was dat uitzicht gaf op een meer. Op het plateau stond van steen een beeld van een beer en een hert. Bij een bankje stond een plaquette waarop aangegeven stond wat de betekenis van het plateau was met een foto, dus ik dacht laat ik dan maar een soort gelijke foto maken..
Inmiddels begon de vermoeidheid parten te spelen en was het toch te ver voor een camping dus wilde ik een pension op zoeken en die zijn al schaars in deze omgeving. Dus de eerst die ik tegen kwam wilde ik nemen, maar daar aangekomen stond er een bordje op de deur “Urlaub”
Ik dacht dat moet ik niet teveel mee maken want anders moet ik nog “wildkamperen” Maar gelukkig was het bij de twee de raak bij een pension met paardenstallen en wat kamers. De man zei je kunt hier wel slapen, maar wij zijn niet thuis want we hebben een verjaardag en mijn vrouw zal wel wat eten voor je maken voor we weggaan. Nou ik vond alles goed als ik maar kon slapen en mij wassen.
Tot morgen
Pierre
Vrijdag 13 juli, Van Sanssouci naar Neuermark-Lübars over 116 km .
Vanmorgen met het zonnetje opgestaan, dus het beloofde een mooie dag te worden. Het mooie was dat ik meteen op de route zat omdat deze ook over de camping terug was.
Dus, het zonnetje, goede temperatuur, de fietspaden zijn goed en wind. Weer wind van voor, maar dat krijg ik wel vaker mee te maken dus..
En dan kijk ik op mijn horloge en zie dat het de dertiende is. Ik denk vrijdag de dertiende in Duitsland. Laat ik toch maar opletten, je weet maar nooit.
Even nog een foto gemaakt van een van de vele meren en weer verder gegaan. Na 24 kilometers gefietst te hebben, hoor ik sirenes en nog meer sirenes. Ik denk dat is niet goed en jawel hoor een verkeersongeluk met twee auto’s. een ziekenauto was er al bij en politie en brandweer. Boven cirkelde een helikopter rond die op de weg wilde landen en meteen werd de weg aan beide zijde afgezet. Na een tijdje te hebben staan kijken werd ik gesommeerd om weer door te fietsen omdat ze zagen dat ik een camera op de fiets had en ze bang waren dat ik opnames zou maken, maar dat had ik al gedaan bij het landen van de helikopter.
Verder was er niet veel te zien onderweg en had ik genoeg aan mij zelf met de wind. Totdat ik door een stuk bos kwam en daar een plateau was dat uitzicht gaf op een meer. Op het plateau stond van steen een beeld van een beer en een hert. Bij een bankje stond een plaquette waarop aangegeven stond wat de betekenis van het plateau was met een foto, dus ik dacht laat ik dan maar een soort gelijke foto maken..
Inmiddels begon de vermoeidheid parten te spelen en was het toch te ver voor een camping dus wilde ik een pension op zoeken en die zijn al schaars in deze omgeving. Dus de eerst die ik tegen kwam wilde ik nemen, maar daar aangekomen stond er een bordje op de deur “Urlaub”
Ik dacht dat moet ik niet teveel mee maken want anders moet ik nog “wildkamperen” Maar gelukkig was het bij de twee de raak bij een pension met paardenstallen en wat kamers. De man zei je kunt hier wel slapen, maar wij zijn niet thuis want we hebben een verjaardag en mijn vrouw zal wel wat eten voor je maken voor we weggaan. Nou ik vond alles goed als ik maar kon slapen en mij wassen.
Tot morgen
Pierre
-
14 Juli 2018 - 07:04
Leo Van Turnhout:
Hey Pierre,
Dat is nog eens een echte vrijdag de 13e. Het bestaat dus echt van die dagen dat je opeenvolgende dingen meemaakt die je liever niet mee wilt maken. Ik heb er nooit echt in geloofd, maar merk wel dat zo’n vrijdag de 13e echt wel voor kan komen. Ook hier was het qua verkeer in de middag weer op verschillende plaatsen goed raak. En of dat nou te maken heeft met vrijdag de 13e of gewoon de maatschappij waarin we leven mag ieder voor zichzelf invullen. Waar ik wel in geloof is dat er van die dagen zijn dat alles tegen lijkt te zitten, maar het kan ook niet altijd voor de wind gaan.
Qua temperatuur zit je de komende dagen niet verkeerd daar in jouw omgeving. Ik zie zo’n gemiddelde temperatuur van 25 graden en droog. Mooi fietsweer.
Dit weekend gaan we hier weer echt richting de tropen. Het is hier fantastisch weer, maar niet voor iedereen. Vooral de boeren krijgen echt last van de droogte. Mogen niet meer zoveel sproeien, hier en daar bosbranden en veel gewassen staan er slapjes bij.
Ik was gisteren nog even met mijn vrouw en hond aan een meer waar normaal veel water staat en waar je in een echte winter met veel mensen kunt schaatsen. Het lag voor 3/4 droog en kon er gewoon doorheen wandelen. Dan zie je pas echt wat de aanhoudende droogte met de natuur doet. Het zijn nog net geen Afrikaanse tafferelen, maar het lijkt toch die kant op te gaan als de droogte zo aanhoudt en voorlopig lijkt dat zo te zijn.
Maar we gaan niet klagen, want zo’n zomer hebben we lang niet gehad en mag van mij nog wel ff zo doorgaan. Waar je ook komt, de terrassen zitten overvol en de horeca draait op volle toeren. Ik ben benieuwd of dat mooie weer voor jou ook zo aan blijft houden want je gaat steeds noordelijker, misschien zelfs wel gunstiger om te fietsen. Als het maar droog blijft.
Ben benieuwd wat die vrouw van het pension voor je gekookt heeft maar dat gaan we vast lezen.
Succes met de volgende 100 km.
Gr. Leo
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
